Ne Pahasına Olursa Olsun
Bu yaşananlar 1830'larda Ukrayna'da gerçekleşti.
Köylüler Ağaların boyunduruğu..
altında sefalet içinde yaşıyordu.
İnsanların ruhlarıda kölelik içinde yaşadı.
Özgürlük şarkısı kalplerin içinde...
zincirleri olmadan topraklara götürmekte.
Hayalleri Bassarabya'da bozkırın üzerinde uçuyordu..
insanların ruhu değil..
toprak ağalarının istekleri vardı.
O zaman da, iki yoksul Ostap ve Solomya arasında..
aşk çiçeklendi.
Biz olümüne severiz. Maksim Gorki
Solomya, Ostap'la evlenmiyordu.
Babası eş olarak Stepan'ı seçmişti.
Konuklar eğleniyor, iki kişi önlerinde..
sevgiden ölüyordu.
Bu köy ağasının isteği.
Büyükbaba! Ne yapmalıyım?
Gitmek zorundasın, oğlum!
Stepan seni gammazladı. O Ağaya senin köylülere..
özgürlük vaazı verdiğini söyledi.
Ya Solomya? Biz aşığız.
Bu onun suçu değil. Bu ağanın iradesi!
Ondan korkmuyorum. Evet, özgürlük vaazı verdim.
Onlar köylüleri boyunduruk altına aldılar.
Doğruluk nerede?
Biz kılıçlarla mücadele ettik.
Çok insan öldü... Baban, kardeşlerin...
Sadece amcan Panas özgürlük ülkesine kaçtı.
Git buralardan! Belki şansın yardım eder.
Joachim'i bul, tek gözlü değirmenci. Git hadi.
Ostap, sen misin? - Solomya!
Bize ne olacak?
Tüm bunlara izin vermeyeceğim. Gideceğim.
Tuna'nın karşısındaki iyi insanları bulacağım.
Ve ben nefret dolu olduğum kocamla kalacağım.
Hayır! Uzaklara git, Ostap. Beni düşünme!
Ağa çok kızgın. Bir ordu gönderecek.
Ondan korkmuyorum. Ama bir köle olarak kalamam.
Özgür insanların olduğu topraklara gideceğim.
Ben de seninle geleyim.
Kaçaklar için tuzaklar hazırlanacak.
Her yer aranacak. Sazlıklar ve saman yığınlar dahil.
Ölü ya da diri, her kaçak için, bir ödül verilecek.
Adam için 3 ruble, Kadın için 1,5 ruble.
Kim onlara barınak verirse cezalandırılacak.
Kırbaçlatılacak ve sonra hapishanede çürümeye bırakılacak.
Bekle!
Solomya!
- Nereye gidiyorsun? - Seninle geliyorum!
Sen gittikten sonra, hayatım çekilmez oldu.
Her şeyden vazgeçtim seninle gelmeye karar verdim.
Seninle kendimi iyi hissediyorum.
Bu şekilde giyindim, biz onlardan öndeyiz.
Ben seninle ne yapacağım?
Seninle kalacağım. Seninle ilgileneceğim.
Senı yıkayacak ve temizleyeceğim.
Yalnız olunca yol sonsuz gibi gözüküyor.
Her şeyi planladın, ha?
Ne oldu, Ostap?
Saçlarını herkes görürse, bizi tanırlar.
- Ne yapabilirim, Ostap? - Bilmiyorum.
Kes!
- Yazık değil mi? - Hayır!
Kes!
Ulu tanrım!
Ve ben sana delikanlı mı diyeceğim? Simeon mu?
Neden olmasın? Simeon iyi olur...
Gitme zamanı geldi.
İvan Katigoroshek!
- Burada ne yapıyorsun? - Ben bir kaçağım.
Biz akrabayız. Uzak akraba.
Sen iyi bir çocuksun, Ostap.
Dün onun saç örgüsü vardı!
Nereden biliyorsun?
Ben bir büyücüyüm. Her şeyi bilirim.
Eğer bir büyücüysen, evini nasıl terkedip geldin?
Ruhum ölmek istemiyordu!
Ben bir insan olmak istiyorum, bir hayvan değil. Özgür bir ülkeye gitmek!
Biz, de, Joachim'i bulacağız, tek gözlü bir adam.
Onu duydum...
Neden Büyükbaba onu bulmanı istedi?
O köylüleri toplar ve hep beraber nehri geçeriz.
Nehrin karşısında, köleliğin kötü bir çeşiti bulunuyor.
Orası kötü, ama özgürlük arıyorsam oraya tekrar gitmeliyim.
Geceyarısı yaklaştı. Geçeceğiz.
Sessiz olun, muhafızlar duyacak.
Neden koyunları buraya getirdik? Bizi yokedeceksin.
Ateşi söndür! Sessiz olun!
Bekleyin! Buarada birisi var...
- Birisi ağlıyor. - Yanlışsın!
Şimdi geçebileceğiz!
Gidelim! Hızlı!
Demetleri hazırlayın! Şimdi bataklıktan geçeceğiz.
- İvan! - Buradayım.
Gidelim!
Sessiz! Sessiz!
Ostap! - Solomia!
- Devam edemeyeceğim! - Konuşma!
- Ne oldu? - Yapamayacağım..
Konuşma, Solomia!
- Bırak beni. Git! - Saçmalama!
- Değirmene gideceğiz! - Hayatın için koş, lütfen!
- Dinle... - Bu kalbinin atışı.
Joachim! Herhangi bir kaçak gördün mü?
Bazılarını tutukladık, ama çoğu kaçtı.
- Onları gördün mü? - Hayır.
Selam, yaşlı Joachim!
Ben Ostap Mandrika. Mikhail'in torunu.
Büyükbabam seni bulmamı söyledi.
Panas Amcama yaptığın gibi karşıya geçmeme yardım edermisin!
Değirmenci Joachim! Dışarı gel!
- Bana bir ip ver. - İçeri gidelim.
O bir boğa gibi güçlü. O Andrey'in boğazını kesti.
Bana ip ver, hemen!
Bütün bu toz... İşte senin ip.
Korktunuz mu? Ben de! Ne zamanlama, delikanlı...
Yüzünüzü silin! Oyuncular gibisiniz!
Teşekkürler, Joachim Amca!
Teşekküre zamanımız olacak.
Ne zaman karanlık olur, mağaraya gideriz.
İşte ip. Bir sal yapacaksın.
Hazır olun? Sis yoğun.
Nöbetçiler uykudayken, şimdi gitmelisiniz.
Bu nedir?
Diğer kıyıdaki sazlıklar yanıyor.
Şanslısınız. Rüzgar karşıdan esiyor.
- Teşekkür ederiz, Joachim Amca! - Vakit yok. Gitmelisiniz.
Etrafta Kazaklar var mı bakayım!
Oradaki kimdir?
Yok olsun, Ağanda, sen de, kanunlarınız da!
Ostap, iyi misin?
Gidelim! Seni öldürecekler!
Boşver. Ben seni bulurum, sen kendi yoluna git!
Bekle! Gidemem!
Uzaklara gitmemiz gerekiyor.
Dur! Bekle!
Yaran nerede?
- Önemli değil! - Su!
- Neredesin, Solomya? - Burada, yanındayım!
Ölümüm yaklaşıyor...
- Ne söylüyorsun? Yaşayacaksın!
O yaşayacak...
- Daha iyi misin? - Evet. Sadece zor nefes alıyorum.
Sıcak oldu. Su...
- Yürüyebilecek misin? - Bilmiyorum. Beni kaldır.
Sen de! Gidelim...
- Su. - Sabırlı ol...
İşte su!
- Yiyecek istiyor musun? - Hayır. Sadece su.
İnsanları bulmak zorundayız yoksa kayboluruz.
Ben kıyıya sürüneceğim. Git!
Ostap!
Radu, lanet atı aldın mı? Orada yangın var!
Bu köpeğin nesi var?
Mariutsa!
- Ne istiyorsun? - Yardım edin, iyi insanlar!
- Sorun nedir, canım? - Yardım edin!
Ostap aşağıda. Size yalvarıyorum!
Bu bizim sorunumuz değil, canım. Git buradan!
Bana yardım edin! Adamım yaralı!
Adamım yaralı! Bizi kurtarın...
Gitme! Yalvarırım! Bizi bırakmayın!
Bizimle kalın! Bunu telafi edebiliriz!
Alın! Hepsini alın!
- Neredeyim? - İyi insanların evinde.
Bir zamanlar iki kişi yaşarmış..
...ve onlar birbirine aşıkmış.
Geldiler!
Bunların hepsini nereden aldılar?
Dinle, eşek! Herkes bir at olamaz!
Eğer birisi bir atı atıyorsa bir insanıda öldürebilir.
Neden onu öptün?
Seni gördüm.
Sadece karanlıktaki atlara bakıyorsun.
O yaşamalı. O genç ve güzel.
O güzel. Ama başkasına baktığında kızıyor.
Adamın başkalarına bakıyor mu?
- Hayır, o yapmaz. - O haklı. Bunu yapması doğru.
Neden flüt ağlıyor? Evinizi mi özlüyorsunuz?
Git, bak Solomya geliyor mu?
O geliyor!
Selam, Ostap! Bugün, güzel bir gün!
Kime şeker getirdim? Bekliyordunuz, değil mi?
- Neden geç kaldın? - Bugün üzüm çoktu.
Bazı yeni elbiseler aldım.
Haydi, sahile gidelim.
- Suya bakmak istiyorum. - Hala çok zayıfsın.
Buna alışmak zorundayım. Üç haftadır yataktayım.
Bir ay. Zor oldu.
Sana baktığı için yaşlı kadını tanrı korusun.
Şimdi, bizim çayırlarda güzel olmalı.
Keşke onları görebilseydim...
Acaba büyükbabam hala haytta mı?
Neden durdunuz kardeşler? Söyleyin!
Bir memleket şarkısıyla daha iyi ölünür!
Evden kim geri geldi, kardeşler,
lütfen, babama söyleyin, Mikhail Mandrika,
oğlu Panas öldü.
Şansımı bulmak için kaçtığımı söyleyin..
ama başarılı olamadım.
Panas Amca, sen misin?
Ostap! Burada ne yapıyorsun?
Ben de şansımı aramaya geldim.
Zavallı adamın hiç şansı yoktur.
Büyükbabanın söylediği şarkıyı hiç unutmayacağım :
"Dünya'da adalet yok... "
"sadece Ağaların adaletsiz hukuku".
"özgürlük isteyenlerin ruhu mücadele edecek."
Gitmeliyiz. Çingeneler at hırsızları!
Kötü olabilir. Yarın yeni giysiler al.
Biri için bu güzel. Biri için bu sıcak.
Solomya! Bu sen misin yoksa gölgen mi?
İvan! Tanrım gördüğüme çok sevindim.
Öldüğümü mü düşündün? Ölüm benden korkuyor!
Peki Ostap? O canlı mı?
Mutlu, benimle!
Şimdi anlıyorum. Rüyada değilim.
"Ostap! Solomya!" diye bağırdım. Silah sesleri, gürültü!
Sonra özgür topraklara geldim. Ama özgürlük nerede?
İkiniz olmadan, her şey karanlık.
Gidelim! Ben bir hırsız değilim! Ben nehrin öbür tarafındanım!
Onu bırak! O suçlu değil! O bizden biri değil!
Beraber olmadığınıza inanmıyorum.
Toulcha'ya gidelim. Orada araziler olduğunu söylüyorlar.
Biz bir ev yapacağız. Seninle geleceğim!
Artık seni kaybetmek istemiyorum! Ne keyifli bir gün!
Ostap! Mariutsa! Radu! Ne oldu?
Neler oldu? Ostap nerede?
Onları götürdüler!
Babamı ve büyükbabamı dövdüler. Annem ağladı...
Ağlama. Gidip kaybolduklarını söyleyelim.
Bize merhamet edin! O hasta! Bu onun hatası değil.
Kaybolduk, çingeneler bizi buldu. Merhamet edin.
Nerede yaralandı?
Bir asker onu geçerken vurdu.
Onu nehire göndereceğiz.
Merhamet edin! O çalmadı ve öldürmedi..
Ne zaman karşıya gidecek?
Rüzgar estiğinde ve dağlara kar yağdığında!
Sonra, onu alacaklar.
Ağlama, Solomya! Kalbimi kırıyorsun.
Tanrım! Nereye gideyim?
O masun, onu almalarına, izin vermeyeceğim!
Neden bu topraklara geldik?
Sazlıkta ölseydik.
Ya da evde köle olsaydık.
Üzülme, birileri bize yardım edecek!
Bir yerde uyumak zorundayız. Shafka'nın evine gidelim.
Senin rüşvete ihtiyacın var. Anladın mı?
Para. Elden ele. Ancak öyle alabiliriz.
- Size şunu söyleyeyim, o yaşayamaz! - Nereden para bulacağız?
Rüzgar yakında değişecek! İşte bu!
Yarın, Tulcha'ya gideceğiz.
Mariutsa! Ailen nerede?
Yaşlı Gitsas öldü. Anne, de.
Kocam hapiste! Uzaklara gidecek.
Gel. Senin kaderini söyleyeceğim.
Yas tutma!
Kocan seni seviyor. Ve sen de onu seviyorsun.
Mutluluk sizi bekliyor. Uzun bir yol...
Bu yetmez! Ne zaman rüzgar esmeye başlar...
Ben boşuna para alamam.
Yarından sonraki gün, onları geri göndereceğiz.
Şafakta onu görmeye sahile git.
O serbest olmalı. Bu onun suçu değil.
Daha fazlasına ihtiyacımız var... daha fazla...daha fazla...
Bu yeterli değil.
Onlar öpüştüler, aşık oldular...
nişanlandılar, evlendiler.
Neden? Aşık oldukları için!
Solomya. Biraz daha para buldum.
Faydası yok. Onları geri göndercekler. Yarından sonraki gün!
"Ama sonra, insanlık dışı düşman geldi... "
"Ülkeyi fethetti ve evin aşağısına fırladı... "
"bütün erkeklerin tutuklanmasını emretti ve tüm kadınları kovdu.. "
"... sonra sahip olabileceği en değerli şeyi aldı... "
"Ama o neydi, omuzları üzerinde taşıdı?"
- Yemek. - Servet.
Asla tahmin edemeyeceksin.
Omuzlarında taşıdığı çantada yaşlı bir adam vardı!
Yük ağır değildi, hatta yaşlı olsa bile.
Neden? Orada aşk olduğundan!
Ostap'ı alacağız. Doğruca onların elinden!
Yarından sonraki gün. Sen ve ben.
- Ya muhafızlar? - Silah alacağız.
Nehrin üzerinde bir teknede bekleyeceğiz.
Ve saldıracağız.
Aşktan dah güçlü nedir?
Ölüm.
Aşk olmadan, ölüm korkunç! Aşkla değil.
- Dolu mu? - Evet.
İşte geliyorlar.
Tanrım, bizi affet!
"Ostap, seni kurtaracağız."
"Ben be İvan. "
"Sen yanındaki muhafızı öldür."
"Diğerlerini ben öldüreceğim."
Ostap!
Beni buraya getirmeleri uzun zaman önceydi.
- Sen de oraya gider misin? - Evet, Ostap Dede.
Ben orada, gerçeğe, şansıma baktım.
Özgürlüğün fiyatı oldukça yüksek!
Benim yarım Tuna'nın dibinde!
Ama o burada. O benim acımı hisseder.
Sanki dün gibi. Sanki hiç ayrılmadık.
Ben yabancı topraklarda daha iyi bir hayat gördüm.
Ülkenizde hayat zor olabilir.
Ama şansı ülkenizde aramak zorundasınız!
Onun size gelmesini beklemeyin!
Her zaman büyükbabamın şarkısını hatırlıyorum :
"Özgür olmak isteyen bir ruh mücadele eder."
Türkçe Altyazı : selami55